Çocuklarda Kıskançlık

çocuklardakıskançlık2 çantamodelleri.biz  300x183 Çocuklarda Kıskançlık

Kıskançlık doğuştan getirilen bir duygudur. Dengede tutulursa bu duygu pek zarar vermez. Ancak yıkıcı boyutlarda yaşandığı zaman hem sana hem de çevrendekilere dünyayı zindan edebilir.

Çocuğunuzda kıskançlık

Çocuğunuz genellikle 2 yaş civarında kıskançlık duygusunu hisseder. Sizin sevginizi kimseyle paylaşmak istemez. Sizin başkalarının çocuklarını kucağınıza almanız bile çocuğunuzu huzursuz edebilir.

Yeni bir kardeşin aileye katılması çocuğunu nasıl etkiler?

Çocuğunuzun gerçek anlamda kıskançlığı yeni bir kardeşin aileye katılmasıyla başlar. O güne kadar çocuğun ilgi ve sevgi merkeziyken, birdenbire kendini ikinci plana itilmiş hisseder. Anne ve baba olarak sizin ilginizi kardeşiyle paylaşmak durumunda kalır.

Kendisini bir kenara itilmiş olarak düşünen çocuğunuz; hırçınlaşır, nefret eder, ona zarar verecek her şeyi yapabilir. Çocuğunuz kıskançlığını her zaman açık ve net göstermez. Bazen de dolaylı olarak gösterir. Uyku düzeni bozulur, bebeksi davranışlar gösterir, altını ıslatır, olur olmaz her şeye ağlar. Huzursuz ve sinirlidir. Bir hastalığı olmadığı halde karnı ve başı ağrır, midesi bulanır. Kıskançlık duygularını siz fark edip iyileştirme yoluna gitmedikçe, kardeşi büyüdükçe kıskançlığı da büyür. Ve çocuğun hayatının her aşamasında kıskançlık duygusuyla yaşar. Oyunda, okulda, yetişkinlikte, arkadaşlarını, öğretmenlerini, eşini, başkalarının evini, arabasını, parasını kıskanır.

Çocuğunuzun kıskançlık duygularını körükleyen nedenler:

“Çocuktur, kıskanır.” gibi bir yaklaşım yanlıştır. Anne-babalar olarak çocuğundaki kıskançlık duygularının boyutlarını iyi gözlemleyin.

•             Olaylara duyarsız, ilgisiz kalmayın.

•             Bu konuda bilgilenin.

•             Gerekirse uzmanlardan yardım isteyin.

Çocuğunuzun yanında kıskançlık konusunu açmayın. Çocuğunuza kardeşini kıskanıp kıskanmadığını sormayın. Aksi takdirde çocuğunuza kardeşini kıskanması gerektiğini düşündürürsünüz.

Kardeşler arasında kıyaslama yapmayın. Çocuklarının kişilik özellikleri, zeka ve yetenekleri birbirinden farklıdır. Bu her insan için geçerlidir. Çocuğunuzun sürekli başarısız olduğu yönlerini ortaya çıkarıp diğerinin başarılarını öve öve anlatırsanız iki kardeşi birbirine düşman edersiniz.

Kardeşiyle ilgili yanlış konuşmalar yapmayın. “o pis, altına kaka yapıyor!”, “o çirkin sen güzelsin!” “onu sevmiyoruz, seni seviyoruz!”,  veya tam tersi; “bu akıllı, senin gibi yaramazlık yapmıyor!” “bak mamasını ne güzel yiyor, senin gibi döküp saçmıyor!”, “ona zarar verirsen ben de seni döverim!”, “dokunma o çocuğa” gibi…

Cinsiyetiyle ve fiziksel yapılarıyla çocukların arasında ayrım yapmayın! Çocuğunuzun kız veya erkek oluşu bir diğerine üstünlük kazandırmaz. Farkında olmadan böyle bir ayrım yapıyorsanız çocuğunuzda karşı cinse düşmanca duyguları geliştirirsiniz. Güzel-çirkin, akıllı-aptal, çekici-itici gibi kıyaslamalarınız ve yaklaşımların da çocuğunuzun kıskançlık duygularını arttırır.

Çocuğunuzun eşyalarını yeni doğan bebeğinize vermeyin! Eğer verirseniz kendisinin umursanmadığını, ikinci plana atıldığını hissettirirsiniz. Eğer verecekseniz de çocuğunuzun iznini alın.

Abla veya abi olmak gibi bir sorumluluk yüklemeyin! 3-4 yaşındaki çocuğunuza abla veya abi olma sorumluluğunu yüklemeyin. Çocuğunuz hala gelişim dönemlerini tamamlamaya çalışan, hala yaşama uyum sağlamaya çalışan biri. Küçük bir çocuk, bu yükü taşımaya hazır değil, bırakın çocukluk dönemini doya doya yaşasın!

Kardeş geldiği zaman:

•             Bebek daha doğmadan çocuğunuza anlayacağı dilde anlatın!

•             Kardeşinin doğmasının onun sevilmeyeceği anlamına gelmediğini,

•             Onu her zaman çok seveceğinizi söyleyin.

•             Yeni bir bebeğin nasıl olduğunu, bir zamanlar onun da böyle bakıma muhtaç olduğunu anlatın.

Çocuğunuza kardeşi ile ilgili verebileceğiniz sorumluluklar: Küçük bebeği birlikte yıkayın. Kardeşinin odasını beraber süsleyin. Altını değiştirirken yardım etmesini sağlayın.

Çocuğunuzun istediği eşit sevgiden çok özel sevgi. Özel sevgi ilgileniyormuş gibi gözükmek değil, ona ayırdığınız zamanda onunla tam olarak ilgilenmenizdir. Bunu yaparken diğer çocuktan söz etmeyin, ona tek çocukmuş gibi davranın. Çocuğunuzun kıskançlığı üstesinden gelinebilecek bir durumdur, yeter ki onu beslemeyin.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>