Sindirim İçin Şifalı Bitki: Şerbetçiotu

Romalılar şerbetçiotunun filizlerini kuşkonmaz gibi yerlerdi. Bu alışkanlık 20. yüzyıla kadar Britanya adalarında devam etti. Romalı hekim Büyük Plinius şerbetçiotunu söğüt kurdu anlamına gelen Lupus salictarius olarak adlandırmıştır. Nedeni bu bitkinin, kurdun koyunu boğması gibi, diğer bitkilerin etrafına dolanması ve onları boğmasıydı. Bitkinin tür adı ofan lupulus, . Latincede “küçük kurt” anlamına gelir. Şerbetçiotları Avrupa da ve Kuzey Amerika da ki yerliler tarafından tıbbi amaçlarla kullanıldı.

 

Şerbetçiotu 2 Sindirim İçin Şifalı Bitki: Şerbetçiotu

Günümüzde bitkisel tıptaki en önemli değeri yatıştırıcı ve doğal bir sakinleştirici olmasıdır. Şerbetçiotu yüzyıllar boyunca birçok tıbbi amaçla kullanıldı. Birçok Amerikan yerli kabilesi bu bitkiyi acıları dindirmek ve uykusuzluğu yenmek için kullandı.

Delaware’liler dişlerindeki ve kulaklarındaki ağrılar için ısıtılmış şerbetçiotu yapraklarını koydukları küçük çantalar taşırlardı. Ayrıca Çerokiler, Mohikanlar ve Fox kabilesinin yaptığı gibi uykuyu hızlandırmak için şerbetçiotu çayı içerlerdi. Avrupa da şerbetçiotu  romatizma ağrılarını dindirmek, ateşi düşürmek ve kalp rahatsızlıklarını, ishali ve histeriyi tedavi etmek için kullanırlardı.

İngiliz Kralı 3. George’un (namı diğer Amerika’yı kaybeden kral) porfiri rahatsızlığına anksiyete ve ruhsal hastalıklara neden olan bir rahatsızlıktır iyi gelmesi için şerbetçiotuyla doldurulmuş bir yastıkta yattığı söylenir. Modern bitkisel tıpta şerbetçiotu yatıştırıcı ve sakinleştirici özelliğiyle değer bulur.

Yastığın altına küçük bir torba içinde kurutulmuş şerbetçiotu konulduğunda uykusuzlukla mücadele edilebilir. Şerbetçiotundan yapılan çaylar sinirsel gerginliği hafifletmede işe yarar. Şerbetçiotunun keskin tadının sindirimi güçlendirdiği ve canlandırdığı düşünülür ve hassas bağırsak sendromuyla ilişkili sindirim bölgesindeki kas spazmlarını hafifletebilir.

Basit şerbetçiotu otsu bir asma bitkidir. Yapraklar saplı, karşılıklı ve kalp şeklindedir ve 3-7 arasında değişen lobları vardır. Genelde 3 büyük lobu vardır. Oval biçiminde ve yuvarlak biçimindeki yaprakların eni ve boyu 5 cm ile 10 cm arasında değişir.  Dişi ve erkek çiçekler aynı bitkinin farklı dallarında yetişir.

Dişi çiçekler, meyve veren başlar olarak olgunlaştığında bira üretiminde ve bitkisel tıpta kullanılmak üzere hasat edilir.

Yetişme akışkanlıkları

Humuslu Lupulus ve çeşitleri ılıman Kuzey Yarımkürede bulunur. Avrupa’dan Amerika’ya giden erken dönem göçmenleri ekip biçmek için şerbetçiotu da getirdiler ve bu bitki Amerika’nın kuzeydoğusunda ve Kanada’ya yakın yerlerde, yol kenarlarında, boş arazilerde ve nemli çalılıklarda yerelleşti. Bu bitki, alkolik içeceklerde tat verici olarak kullanmak için de hasat edilir.

Aslında Avrupalılar geldiğinde şerbetçiotunun Amerika’da kendilerinden önce de var olduğunu görmüşlerdi. Yabani şerbetçiotu Batı’daki çayırlarda, Arizona’nın güneyinde ve Saskatchewan’ın kuzeyinde, Ortabatl’nın ormanlarında ve nemli çalılıklarında, Kuzeydoğu ‘nun nehir kenarlarında ve çalılıklarında yetişiyordu.

Şerbetçiotu Kullanım Şekli

Çay:

Bir çay kaşığı şerbetçiotunu strobili (dişi çiçekler) bir bardak sıcak Suya Koyun ve 5-7 dakika kadar bekletin. Lezzet vermek için bal katın. Yatmadan 30 dakika kadar önce için.

Kapsüller:

Günde 1-3 defa arası 500 mg, sıklıkla kediotu köküyle birlikte alınır.

TENTÜR:

2 ml tentür, günde 1-3 defa arası.

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>